ج – سومین مسوولیت معلم در برابر وجدان:
وقتیکه برای آدم اسم انسانیت را گذاشته اند بی نهایت شخصیت و مقام آدم را بالا برده است، که این هدف و کار نخست از جانب خداوند توانا پی ریزی گردیده است. چون انسان را اشرف المخلوقات نام نهاده است. و انسان را از نعمت های خیلی زیاد بهره مند ساخته از آنجمله کسب دانش، درک سالم، عقل، هوش، ذکاوت، منطق، تفکر و اراده راسخ را ارزانی نموده است. و انسانرا از لحاظ ادارک وجدان داده است که تماماً عمل کرد های خویشرا بررسی میکند.
بناءً: معلمان در اجرای وظیفه خویش وجداناً مسوول میباشند. چون وجدان، قاضی و محکمه ی هر انسان است. و برای کسب رضای حق بی تفاوت و بی درک نباشد. معلم زمانی خود را در برابر وجدان خویش مسرور و بی مسوولیت احساس کند، در انجام وظایف خویش صادق و راستکار باشد. یعنی کاری را نکند که سبب شرمنده گی در مقابل وجدان اش شود.
معلمان با وجدان اولاً شخص مسلمان، با ادب، با تمکین، راستکار، وظیفه شناس، با اخلاق، با پشتکار، کنجکاو، دلسوز، با عاطفه، مهربان، وطنپرست، با وقار، کوشا و دارای دیگر اوصاف پسندیده میباشند.